Babka z kutasem wali konia na siłowni

W opustoszałej siłowni, gdzie tylko echo hantli odbijało się od ścian, wparowała ona – wysoka, opalona suka o krągłościach, które aż proszą się o dotyk. Wielkie, ciężkie cycki falowały pod obcisłym topem, a tyłek, gruby i jędrny, napinał legginsy do granic wytrzymałości. Schyliła się po hantel, a spod materiału wyłonił się zarys grubego kutasa, twardniejącego na sam widok luster. Bez ceregieli zdarła z siebie ciuchy, stanęła naga przed taflą szkła i chwyciła ten potwór w dłoń. Zaczęła walić konia z furią, jakby chciała rozwalić całą siłownię jednym strzałem.

Jej ruchy były dzikie, ręce sunęły po żyle pulsującym pod skórą, a cycki podskakiwały w rytm szarpnięć. Dyszała ciężko, usta rozchylone, język oblizujący wargi, jakby już smakowała własny sok. Tyłek prężył się, mięśnie pośladków napinały, gdy biodra falowały w transie. Kutas rósł w oczach, nabrzmiały, czerwony, z główką ociekającą śluzem. Przyspieszyła, waląc coraz mocniej, aż pot spływał po plecach, mieszając się z potem siłowni. Nagle złapała za cycki, ściskając sutki, ciągnąc je boleśnie, a druga ręka nie przestawała rżnąć kutasa. Jęczała jak suka w rui, echo niosło jej wrzaski po całym budynku.

Nie mogła się powstrzymać dłużej. Klęknęła na macie, rozłożyła nogi szeroko, pokazując gładką cipkę nad workiem, i waliła dalej, celując w lustro. Biodra unosiły się, jakby ruchała niewidzialnego byka. Cycki trzęsły się, tyłek ocierał o podłogę, a ona wyła z rozkoszy. W końcu eksplodowała – gęsty strumień spermy trysnął na szkło, rozmazując odbicie jej twarzy, spływając po lustrze jak biała lawa. Walnęła jeszcze kilka razy, wyciskając resztki, a ciało drżało w spazmach orgazmu. Wstała chwiejnie, oblizała palce umazane sokiem i uśmiechnęła się do swojego odbicia, gotowa na kolejną rundę.

Siłownia nigdy nie widziała takiej furii. Ta kutasiaste laska zamieniła sprzęt w arenę rozkoszy, zostawiając po sobie kałużę i zapach seksu. Jej ciało, idealne w swej perwersji, błyszczało potem, cycki stały dumnie, tyłek prowokował, a kutas wciąż półtwardy kiwał się leniwie. Wiedziała, że jutro wróci, by znowu rozwalić to miejsce swoim ogniem.